Μία καινούρια φίλη

Δ’  Τάξη Σχολείου Διαπολιτισμικής Εκπαίδευσης Θεσσαλονίκης

 Μια όμορφη ανοιξιάτικη ημέρα, πριν από ένα χρόνο περίπου, είχαμε πάει για περίπατο και εξερεύνηση στο κοντινό δάσος. Οι γονείς μας θα μας περίμεναν σε ένα χώρο με ξύλινα παγκάκια και καρέκλες.

Καθώς προχωρούσαμε στο δάσος παρατηρούσαμε τα δέντρα, τα φυτά, τα πουλιά και κάθε τι που τραβούσε την προσοχή μας. Πηδούσαμε, λέγαμε αστεία και γελούσαμε. Μόλις κουραστήκαμε καθίσαμε κάτω από ένα μεγάλο δέντρο για να ξεκουραστούμε. Όμως μεγάλες σταγόνες βροχής άρχισαν να πέφτουν ξαφνικά και προσπαθούσαμε γεμάτοι φόβο να βρούμε το δρόμο της επιστροφής. Ο φόβος μας μεγάλωσε ακόμα περισσότερο όταν ακούσαμε κάτι περίεργο σαν κλάμα, σαν ουρλιαχτό ζώου.

Μαζευτήκαμε ο ένας κοντά στον άλλο. Κοιτάζοντας δεξιά και αριστερά είδαμε ένα μεγάλο ζώο, μια αρκούδα πεσμένη στο χώμα γεμάτη αίματα. Στην αρχή φοβηθήκαμε αλλά αμέσως μετά πήραμε την απόφαση να τη βοηθήσουμε μόλις καταφέρναμε να γυρίσουμε πίσω.

Η Ντόρυ που διαβάζει πολλά βιβλία μας είπε ότι γνωρίζει για αρκούδες που έχουν βασανιστεί. Είναι οι αρκούδες χορεύτριες. Αυτές συλλαμβάνονταν για να εκπαιδευτούν αφού πρώτα σκότωναν τη μητέρα τους. Στη συνέχεια τις αιχμαλώτιζαν. Περνούσαν χαλκά στη μύτη τους, έσπαζαν τους κυνόδοντές τους και τις έβαζαν να πατούν σε πυρακτωμένες λαμαρίνες για να μάθουν να χορεύουν.

Όλα τα παιδιά τη λυπηθήκαμε κα συγκεντρωθήκαμε γύρω της. Ο Μάριος που κουβαλάει πάντα μαζί του ένα σακίδιο πρώτων βοηθειών, επειδή όπως μας λέει προετοιμάζεται για το επάγγελμα του γιατρού, πλησίασε την αρκούδα και με προσοχή απολύμανε την πληγή της.

Ευτυχώς σε λίγο φάνηκαν από μακριά οι γονείς μας που φώναζαν τα ονόματά μας ανήσυχοι. Ο Σωτήρης, ο Ερλίντο και ο Βαλάντης κλαίγοντας και γελώντας προσπαθούσαν να περιγράψουν όλα αυτά που περάσαμε. Τους ζητήσαμε όλα μαζί να βοηθήσουν την πληγωμένη αρκούδα.

Ο Σάββας μας πληροφόρησε ότι υπάρχει ένα Καταφύγιο στο Νυμφαίο Φλώρινας μέσα σε φυσικό δάσος οξιάς όπου ζουν αυτές οι αρκούδες την υπόλοιπη ζωή τους. Οι γονείς μας ειδοποίησαν τον ΑΡΚΤΟΥΡΟ και μας υποσχέθηκαν ότι θα την επισκεπτόμαστε όσο συχνότερα μπορούσαμε.

Εμείς ξέρουμε ότι είχαμε κάνει μια καινούργια φίλη, η οποία θα είναι σε ένα μέρος όπου θα την αγαπάνε και θα την φροντίζουν και δε θα μας ξεχάσει ποτέ.

 

Οι μαθητές της Δ Τάξης:
Βαλάντης Μπράμε
Ερλίντο Αμπάζ
Μάριος Φέζο
Ντορεντίνα Τσέκα
Σάββας Χρυστοστόμωβ
Σωτήρης Περώνης

Advertisements
This entry was posted in Τα άγρια ζώα μπαίνουν σε τάξη. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s