Κόκκινα δίχτυα

Δ1 3ου Δημοτικού Σχολείου

Βρισκόμαστε στην παραλία. Κάβος της Κέρκυρας. Οι καιρικές συνθήκες είναι πολύ καλές και οι ψαράδες ψαρεύουν χωρίς σταματημό. Χθες το βράδυ ένα δελφίνι έπεσε στα δίχτυα τους αλλά ευτυχώς σώθηκε. Ας μάθουμε τι συνέβη.

Δημοσιογράφος: Πώς παγιδεύτηκες στα δίχτυα;

Δελφίνι: Έψαχνα να βρω κανένα ψαράκι για να φάω. Ήμουνα πολλές μέρες νηστικός. Όταν είδα ένα κοπάδι από μικρά ψαράκια, όρμησα επάνω τους. Δεν πρόσεξα όμως και πιάστηκα μαζί τους στα δίχτυα.

Δημοσιογράφος: Πώς ένιωσες όταν είδες τα δίχτυα να πλησιάζουν;

Δελφίνι: Κατάλαβα ότι θα πιαστώ και ένιωσα τρομοκρατημένος. Πάγωσα και δεν μπορούσα να αναπνεύσω.

Δημοσιογράφος: Ξέφυγες όμως και είσαι ελεύθερος. Πώς έγινε αυτό;

Δελφίνι: Δεν ξέφυγα, απλά ήμουν πολύ τυχερός. Μόλις οι ψαράδες μάζεψαν τα δίχτυα τους και τα ανέβασαν πάνω στη βάρκα, με είδαν και με πέταξαν στη θάλασσα. Δε φαντάζεσαι πόση χαρά και ανακούφιση ένιωσα!

Δημοσιογράφος: Πόσο δύσκολο είναι να ξεφύγεις απ’ τους ψαράδες και με ποιον τρόπο προστατεύεις τα μικρά σου;

Δελφίνι: Όταν πάω βόλτα με τα παιδιά μου και αντιλαμβάνομαι τους ψαράδες, κολυμπάμε γρήγορα για να βρούμε ένα ακίνδυνο μέρος. Πραγματικά όμως είναι δύσκολο να ξεφεύγεις απ’ τα δίχτυα τους.

Δημοσιογράφος: Τι προβλήματα αντιμετωπίζουν τα δελφίνια με την τροφή τους;

Δελφίνι: Οι άνθρωποι ψαρεύουν περισσότερο από όσο επιτρέπεται. Οι δυναμίτες που χρησιμοποιούν, σκοτώνουν πολλά ψάρια. Τα δίχτυα όμως, πιστεύω, ότι είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα. Με την υπεραλίευση χάνεται το μεγαλύτερο ποσοστό των ψαριών κι έτσι δεν έχουμε να φάμε.

Δημοσιογράφος: Πώς αντιμετωπίζουν οι άνθρωποι τα δελφίνια;

Δελφίνι: Τα δελφίνια είναι από τα ομορφότερα ζώα της θάλασσας. Πολλές φορές σώζουν τις ζωές των ανθρώπων όταν αυτοί κινδυνεύουν. Ωστόσο όταν ψαρεύουν με δίχτυα, αντί να τα βοηθήσουν τα κρατάνε μέσα σ’ αυτά κι έτσι πεθαίνουν επειδή δεν μπορούν να αναπνεύσουν.

Δημοσιογράφος: Τι θα τους λέγατε, αν τους συναντούσατε;

Δελφίνι: Ζούμε όλοι στο ίδιο περιβάλλον και πρέπει να μάθουμε να σεβόμαστε ο ένας τον άλλον. Τα δελφίνια δεν δημιουργούν προβλήματα στους ανθρώπους. Γιατί αυτοί μας παίρνουν την τροφή και μας σκοτώνουν; Θα έπρεπε να συνειδητοποιήσουν ότι είμαστε κρίκοι της ίδιας αλυσίδας κι αν εκλείψουμε θα έχουν κι αυτοί πρόβλημα.

Κωνσταντίνα Αλμαλιώτη                                      Θεόδωρος Νταλιάνης

Θεόδωρος Αλμαλιώτης                                         Καλλιόπη Πέρτση

Αλέξανδρος Βασιλειάδης                                     Χρυσή Σιδηροπούλου

Νικολέτα Γάβανου                                                 Αικατερίνη Σταματελάκη

Αλέξανδρος Γκάγκας                                              Μιχάλης Τσιούντος

Ιωάννα Δησερή                                                       Αντιγόνη Τυροβούζη

Παναγιώτα Ιωαννίδου                                           Δέσποινα Φιλιππού

Ανατολή Κατσίμπα                                                 Αναστασία Φραγκοσυκά

Αλέξανδρος Κώστα

Advertisements
This entry was posted in Τα άγρια ζώα μπαίνουν σε τάξη. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s