Οι αστερόσκαλες της ελευθερίας

Δ2 τάξη 67ου Δημοτικού Σχολείου

Μια φορά κι έναν καιρό, σε μια χώρα όμορφη, σαν τη δική μου, σαν τη δική σου, με πλούσια δάση, γαλαζοπράσινες θάλασσες, πόλεις μικρές και πόλεις μεγάλες, ανθρώπους χαρούμενους και ανθρώπους λυπημένους, ζώα ασφαλή  στο  φυσικό  τους  περιβάλλον και ζώα σε κίνδυνο και αιχμαλωσία, ζούσαν δώδεκα χαριτωμένα αρκουδάκια, ο Γιώργος κι η Κατερίνα, ο Μανώλης κι η Τασούλα, ο Ανδρέας κι η Βέσνα, ο Γιωργάκης κι η Μπάρπμαρα, ο Μήτσος κι η Ειρήνη, ο Κυριάκος κι ο Μισά.

Τα αρκουδάκια αυτά είχαν … παράξενες οικογένειες … Οι «μπαμπάδες» κι οι «μαμάδες» τους δεν έμοιαζαν μ’ αυτά. Ήταν αλλιώτικοι … Μερικές φορές  τα  έκαναν να πονάνε και να κλαίνε… Τα  αφήναν  να  πεινάνε  και  να διψάνε… Τα «μάθαιναν» να χορεύουν, να κάνουν ποδήλατο, να παίζουν μπάλα … «Ανθρώπους» τους έλεγαν … Αυτή ήταν η ζωή τους!! Αυτή νόμιζαν ότι  έπρεπε να είναι  η  ζωή τους…

Αυτή τη δύσκολη ζωή, τη γεμάτη πόνο, βάσανα, μοναξιά  και σκλαβιά έβλεπαν από ψηλά, από τον έναστρο ουρανό, η μάνα, μεγάλη Άρκτος και ο μεγάλος αδερφός των αρκούδων, ο Αρκτούρος. Η μάνα κατάλαβε πως τα αρκουδάκια της στη γη αυτή τη ζωή γνώρισαν, τη ζωή της  αιχμαλωσίας. Δε γνώριζαν ποια είναι η φυσική τους ζωή. Ελεύθερες στο φυσικό τους περιβάλλον, μαζί με άλλες αρκούδες, να ψάχνουν μόνες την τροφή τους, να κάνουν δικές τους οικογένειες, να είναι πραγματικά ευτυχισμένες. Έπρεπε, λοιπόν, με κάποιο τρόπο να  γνωρίσουν την αληθινή, ελεύθερη ζωή και να προσπαθήσουν να την  αποκτήσουν …

Μια  νύχτα, η μεγάλη Άρκτος με τη βοήθεια του Αρκτούρου έριξαν  τις αστερόσκαλες  τ’ ουρανού στη γη. Σε  κάθε  αρκουδάκι  και  μια  αστερόσκαλα. Μ`  αυτές  έφτασε  εκείνο το  βράδυ  σε  κάθε  αρκουδάκι  το  ίδιο  όμορφο όνειρο. Τα αρκουδάκια  ζούσαν στο δάσος, μαζί με «μαμάδες» και «μπαμπάδες» όμοιους μ’ αυτά, που δεν τα έκαναν να πονούν, να φοβούνται, να πεινούν … Ένιωθαν ευτυχισμένα, ασφαλή, ήρεμα, αλλιώτικα…

Το άλλο πρωί, τα αρκουδάκια ήταν πολύ προβληματισμένα. Άραγε θα μπορούσαν  κι αυτά να ζήσουν τη ζωή που ονειρευτήκαν;

Η  μάνα  αρκούδα ένιωθε  ανακουφισμένη. Το  πρώτο  βήμα  είχε  γίνει.  Τα  αρκουδάκια  της τώρα  πια  γνώριζαν  ότι  είναι  αιχμάλωτα  από  ανθρώπους  που  το  μόνο  που  τους  ενδιαφέρει είναι το οικονομικό κέρδος. Γνώριζαν, επίσης, ποια ζωή θέλουν να  ονειρεύονται και ποια να προσπαθήσουν να ζήσουν. Ποιο όμως θα ήταν το επόμενο  βήμα; Πώς θα κατάφερναν τα μικρά της να ελευθερωθούν από τον «αφέντη»;

Το επόμενο βράδυ, η μεγάλη Άρκτος κι ο Αρκτούρος έστειλαν πάλι τις αστερόσκαλες τ’ ουρανού στη γη. Αμέσως τα αρκουδάκια άρχισαν να σκαρφαλώνουν, να σκαρφαλώνουν για να φύγουν μακριά απ’ τη ζωή της σκλαβιάς. Οι αστερόσκαλες οδηγούσαν στον «Αρκτούρο», όπου τα αρκουδάκια θα ζούσαν ελεύθερα στο φυσικό τους περιβάλλον, μαζί με άλλες αρκούδες και τη βοήθεια του ανθρώπου.

Η μεγάλη Άρκτος και ο Αρκτούρος ένιωθαν πολύ χαρούμενοι που βοηθούσαν τ’ αρκουδάκια να ζουν πια ελεύθερα!!

Ονόματα

Επίθετα

Φραντσέσκα

Ίμπρο

Λούις

Κάγιο

Αλέξανδρος

Καρόκι

Ευστάθιος

Κατσάρας

Γεδεών

Κεμεντσιετσίδης

Τζούλια

Κολίτσι

Αικατερίνη

Μπάγγου

Γεώργιος

Μπακιρτζής

Στέλλα

Μπεζάνι

Λεωνίδας

Νικολάου

Δημήτρης

Παναγιωτίδης

Χριστίνα

Πόποβα

Ανθή

Πουτογλίδου

Ευαγγελία

Προντάνι

Νίκος – Ιωάννης

Ρούσσος

Πολυξένη

Σαμαρά

Αναστάσιος

Σωτηριάδης

Παναγιώτης

Τουλουμτσόγλου

Αλέξανδρος – Εμμανουήλ

Χαμακιώτης

Μάριος

Χατζηκωστόπουλος

Καρίνα

Χομένκο

Advertisements
This entry was posted in Τα άγρια ζώα μπαίνουν σε τάξη. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s